Wyjątkowe zaproszenie, cz. 2

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


pasor kazanie

A przechodząc nad Morzem Galilejskim, ujrzał Szymona i Andrzeja, brata Szymona, którzy zarzucali sieci w morze; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich Jezus: Pójdźcie za mną, a sprawię, że staniecie się rybakami ludzi. I zaraz porzucili sieci, i poszli za nim. A gdy postąpił nieco dalej, ujrzał Jakuba, syna Zebedeusza, oraz brata jego, Jana, którzy byli w łodzi i naprawiali sieci. I zaraz powołał ich; a oni, pozostawiwszy ojca swego. Zebedeusza, z najemnikami w łodzi, poszli za nim. (Mk 1:16-20)

W powyższym fragmencie czytamy o niezwykłym zaproszeniu, które Jezus skierował do pracujących rybaków. Powołał ich, aby poszli za Nim i stali się rybakami ludzi. Takie zaproszenie jest skierowane do wszystkich. Każdy z nas jest  powołany, aby zwiastować Jezusa. On pragnie, abyśmy dla Niego pracowali i zdobywali ludzi dla Bożego Królestwa.

Szymon i Andrzej

Szymon i Andrzej byli braćmi. Współpracowali ze sobą, wspierali się nawzajem, łowiąc ryby i  niestrudzenie zarzucając sieci. Wiedzieli, że jeżeli w jednym miejscu nie ma ryb, powinni przemieścić się w  inne. Szymon i Andrzej szukali sposobu, aby złowić ryby i gotowi byli zapłacić za to cenę.

Jezus powiedział do nich, aby zostawili wszystko i poszli za Nim, a staną się rybakami ludzi. Na zaproszenie Pana odpowiedzieli natychmiastowo. Nie zastanawiali się, tylko całkowicie Mu zaufali. Jest to postawa godna naśladowania, my również powinniśmy razem współpracować, w jedności dla Chrystusa, zwiastując Ewangelię.

Kto miłuje ojca albo matkę bardziej niż mnie, nie jest mnie godzien; i kto miłuje syna albo córkę bardziej niż mnie, nie jest mnie godzien. I kto nie bierze krzyża swego, a idzie za mną, nie jest mnie godzien. (Mat 10:37-38)

Jakub i Jan

Jakub i Jan posłusznie pracowali ze swoim ojcem. Naprawiali cierpliwie porwane sieci, wiedzieli, co znaczy doprowadzać do poprawy. Byli posłuszni i oszczędni. Jezus widząc ich serca i zaangażowanie powołał braci, aby za Nim poszli. Rybacy zostawili swoje dotychczasowe życie i odpowiedzieli na słowa Jezusa. Otrzymali zaproszenie, aby szukać i ratować to, co zginęło, naprawiać to, co zostało rozdarte.

Boże powołanie zawsze wiąże się ze zmianą życia. Zaproszenie, aby być rybakami ludzi dotyczy  każdego z nas. Bóg chce ratować to, co ginie, pragnie, aby każdy przyszedł do poznania prawdy. Taka jest Boża natura, szukać i ratować to, co zginęło.

Przeto, umiłowani moi, jak zawsze, nie tylko w mojej obecności, ale jeszcze bardziej pod moją nieobecność byliście posłuszni; z bojaźnią i ze drżeniem zbawienie swoje sprawujcie. Albowiem Bóg to według upodobania sprawia w was i chcenie i wykonanie. (Flp 2:12-13)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *