Wyjątkowe zaproszenie, cz. 1

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


pastor 2W Biblii mamy różnego rodzaju zaproszenia. Do każdego indywidualnie należy decyzja, czy je przyjmiemy. Nikt nie może tego zrobić za nas. W czasie wielkiego święta, obchodzonego wśród narodu izraelskiego Jezus wypowiedział zaproszenie, które przykuło uwagę wszystkich zgromadzonych.

W narodzie izraelskim obchodzono wyjątkowe święto, zwane Świętem Pana lub Świętem Szałasów (5 Moj 16:13-16). W tym czasie każda rodzina miała zbudować sobie szałas i przenieść się do niego na 7 dni. Święto miało podwójne znaczenie. Po pierwsze przypominało o 40 latach pielgrzymki narodu izraelskiego po pustyni, a po drugie był to czas dziękowania za dokończenie żniw i Bożą dobroć.

Lecz piętnastego dnia siódmego miesiąca, gdy zbierzecie plony ziemi, obchodzić będziecie święto Pana przez siedem dni. W pierwszym dniu będzie całkowity odpoczynek i w ósmym dniu będzie całkowity odpoczynek. W pierwszym dniu weźmiecie sobie owocu ze szlachetnych drzew, gałązki palmowe, gałązki z drzew rozłożystych i z wierzby znad potoku i będziecie się weselić przed Panem, Bogiem waszym, przez siedem dni. Będziecie je uroczyście obchodzić jako święto Pana przez siedem dni co rok. Jest to wieczna ustawa dla waszych pokoleń. (3 Moj 23:39-41)

Każdego dnia ludzie przynosili do świątyni dary. Kapłan brał złoty dzban i prowadził zgromadzonych do sadzawki Sylo, aby napełnić dzban wodą. Podczas marszu ludzie grali i śpiewali, chwaląc oraz wielbiąc Boga. Wracając wszyscy ogłaszali:

I będziecie czerpać z radością ze zdrojów zbawienia.  (Iz 12:3)

Był to czas radości, wolności i dziękowania Bogu. W czasie obchodów Święta Szałasów, Jezus wypowiedział zaproszenie do wszystkich zgromadzonych.

A w ostatnim, wielkim dniu święta stanął Jezus i głośno zawołał: Jeśli kto pragnie, niech przyjdzie do mnie i pije. Kto wierzy we mnie, jak powiada Pismo, z wnętrza jego popłyną rzeki wody żywej. (Jn 7:37-38)

O czym mówiło to zaproszenie?

Jezus jest źródłem życia

Każdy człowiek ma pragnienie Boga żywego. Jezus jest tym, który może ugasić to pragnienie, oczyścić, odświeżyć, a także przynieść wytchnienie.

Każdy, kto pije tę wodę, znowu pragnąć będzie; Ale kto napije się wody, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody wytryskującej ku żywotowi wiecznemu. (Jn 4:13-14)

Jezus jest źródłem obfitego życia

Wypływające rzeki wody żywej i obfitość życia może być doświadczana przez każdego. To wiara sprawia, że przyjmujemy źródło obfitego życia.

Odpowiedział im Jezus: Ja jestem chlebem żywota; kto do mnie przychodzi, nigdy łaknąć nie będzie, a kto wierzy we mnie, nigdy pragnąć nie będzie. (Jn 6:35)

Jezus jest źródłem Ducha Świętego

Rzeki wody żywej odnoszą się do Ducha Świętego. Obecność Ducha Świętego oznacza doświadczanie obfitości i życia wiecznego. Jezus jest dawcą Ducha Świętego i gdy Go otrzymujemy możemy wydawać  Jego owoce.

Owocem zaś Ducha są: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, Łagodność, wstrzemięźliwość. Przeciwko takim nie ma zakonu. (Gal 5:22-23)

Jezus zaprasza, abyśmy przychodzili do Niego, ponieważ On jest tym, który może zaspokoić każde pragnienie. Doświadczajmy oczyszczenia, orzeźwienia i wytchnienia, które daje Jezus Chrystus. Pragnijmy wody życia cały czas. To zaproszenie jest nadal aktualne.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>